Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2011

στο τελευταίο βαγόνι: Ρόμπερτ Γκρέιβς

Εικόνα
Αυτό που δεν μπορεί ακόμη να ειπωθεί

Ήταν πάντοτε αγριότερο, φωτεινότερο, απαλότερο απ’ ό,τι μπορούσε να ειπωθεί
Ακόμη και με λόγια που ζωντάνευε το σκοτεινό τής Αλήθειας βλέμμα:
Η απουσία του, δίνη· η παρουσία του, κατακλυσμός·
Ο χρόνος του, κατάπληξη· το μέγεθός του,
Στιλέτο, δολοφονικό.
                                                Έτσι παραδίδουμε
Τις φωνές μας στα ξερά φύλλα που παίρνει ο άνεμος
Και διαλέγουμε το δικό μας, από καιρό καθορισμένο, μονοπάτι
Από αυτό που δεν ειπώθηκε έως εκείνο που δεν μπορεί ακόμη να ειπωθεί
Στη σιωπή της αγάπης και στης αγάπης την άφοβη τόλμη.

(απόδοση: Σπύρος Δόικας)

στο τελευταίο βαγόνι: Γιάννης Σκαρίμπας

Εικόνα

στο τελευταίο βαγόνι: Ντίνος Χριστιανόπουλος

Εικόνα
Η νύχτα το 'χει απόψε

στο τελευταίο βαγόνι: Nâzim Hikmet

Εικόνα
Γιὰ τὴ ζωή

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.
Τὶς πιὸ ὄμορφες μέρες μας δὲν τὶς ζήσαμε ἀκόμα
Κι ἂχ ὅ,τι πιὸ ὄμορφο θά ῾θελα νὰ σοῦ πῶ
Δὲ στό ῾πα ἀκόμα.
(ἀπόδοση: Γιάννης Ρίτσος)




Ναζίμ Χικμέτ (1902-1963)

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

Εικόνα
Το Ολόκληρο Φεγγάρι και η μικρή Φρίντα
Ένα δροσερό μικρό απόβραδο συρρικνωμένο σ' ένα γάβγισμα σκύλου και τον κρότο απ' ένα κάδο -
Κι εσύ που αφουγκράζεσαι.
Κάποιας αράχνης ο ιστός, τεταμένος για το άγγιγμα της δροσιάς.
Ένας κουβάς ανεβασμένος, ακούνητος που ξεχειλίζει - κάτοπτρο
Για να δελεάσει ένα πρώτο αστέρι σε τρεμούλιασμα.

Οι αγελάδες πάνε σπίτι στη λωρίδα εκεί, θηλιές φτιάχνοντας στους φράχτες
με τα ζεστά τους
στεφάνια απ' την αναπνοή -
Ένα σκοτεινό ποτάμι από αίμα, πολλές μεγάλες πέτρες,
Γάλα που ισορροπεί δίχως να χυθεί.
"Φεγγάρι!" φωνάζεις ξαφνικά, "Φεγγάρι! Φεγγάρι!"

Το φεγγάρι έχει πισωπατήσει σαν καλλιτέχνης που ατενίζει έκθαμβος ένα έργο
Που έκθαμβο κοιτάζει προς αυτόν.

[μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου]

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης