Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2015

στο ταξίδι που πάντα συνεχίζεται: Ρομπέρτο Μπολάνιο Άβαλος (Τα ρομαντικά σκυλιά)

Εικόνα
Τα ρομαντικά σκυλιά
Τον καιρό εκείνο ήμουν είκοσι χρονών κι ήμουν τρελός. Είχα χάσει μία χώρα είχα όμως κερδίσει ένα όνειρο. Κι αν είχα αυτό το όνειρο τίποτ' άλλο δεν είχε σημασία. Ούτε το να δουλεύω ούτε το να προσεύχομαι ούτε να μελετάω μέσα στα ξημερώματα δίπλα με τα ρομαντικά σκυλιά. Και τ' όνειρο ζούσε στο ευρύχωρο του πνεύματός μου. Ένα δωμάτιο ξύλινο, μισοσκιασμένο, μέσα σε κάποιον απ' τους πνεύμονες του τροπικού. Και φορές φορές μέσα μου επέστρεφα και τ' όνειρο επισκεφτόμουν: άγαλμα που έγινε αιώνιο μέσα σε στοχασμούς υγρούς, ένα λευκό σκουλήκι που στριφογυρίζει στην αγάπη. Μία αγάπη ανεξέλεγκτη. Ένα όνειρο μέσα σε άλλο όνειρο. Και ο εφιάλτης μου έλεγε: θα μεγαλώσεις. Θ' αφήσεις πίσω τις εικόνες του πόνου και του λαβύρινθου και θα ξεχάσεις. Αλλά τον καιρό εκείνο, το να μεγαλώσεις θα ήταν έγκλημα. Είμαι εδώ, είπα, μαζί με τα ρομαντικά σκυλιά Κι εδώ θα μείνω.
μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου




Los perros románticos
En aquel tiempo yo tenía veinte años y estaba loco. Había perdido un país pero …

ταξιδεύοντας με το βλέμμα ενάντια: Δημήτρης Παπαδίτσας

Εικόνα
ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑ
Ὅλα ν’ ἀλλάξουν ὄνομα καὶ μόνο τ’ οὐρανοῦ νὰ μείνει τὸ ἴδιο Τὴν ψυχὴ νὰ τὴν ποῦμε ἴλιγγο καὶ μέθη, ρουφήχτρα σκοταδιοῦ καὶ ἥλιου Τὸν ἥλιο νὰ τὸν ποῦμε πολλαπλασιασμένο δάσος Τὸ δάσος ἔκρηξη σ’ ἄγγιγμα σύννεφου Τὸ σύννεφο κομμένη κραυγὴ σκοτωμένου Τὸν σκοτωμένο ὀμορφιὰ ποὺ τῆς ἔβγαλαν τὰ μάτια Τὰ μάτια κομμάτια οὐρανοῦ ποὺ σφυροκοπᾶνε τοὺς πόθους Τὴ νύχτα νὰ τὴν ποῦμε μυρμηγκιὰ ποὺ ἐξιλεώνει τὴ σκέψη Τὴ σκέψη ἀφαίρεση ὅλων τῶν ἀριθμῶν ἀπ’ τὸ ἔξαλλο ἄθροισμα τῆς πέτρας καὶ τῆς πετριᾶς Τὴ γυναίκα πυράκανθα, τὸν ἄντρα καὶ τὸ παιδὶ αὐλὸ ἀπὸ μυρωδάτο ξύλο Τὴν πυράκανθα πετριὰ στὸ πετρωμένο τοῦ νοῦ Τὸν αὐλὸ αὖρες ποὺ φυσοῦν παντοῦ ὡς καὶ στὰ λόγια ποὺ τὰ πίνει ἡ αὐγὴ Τὴν αὐγὴ νὰ τὴν ποῦμε μάτι ὀρθάνοιχτο στὰ θηρία ἢ στὸ δίκηο τοῦ θεοῦ Τὸ θεὸ διαδρομὴ τοῦ ἄστρου καὶ τοῦ ζωυφιοῦ στὴν ἴδια ἀγριάδα Ὅπου ἕνας λύκος ἕνα βρέφος κι’ ἕνα ἀηδόνι σκιρτοῦν στὴ λέξη «ἀεί» Τότε καθὼς θὰ ’χω πλαγιάσει σ’ ἕνα λειβάδι θὰ ’μαι τὸ ἀδολοφόνητο κορμὶ ἀντάμα μ’ ὅλες τὶς καμπύλες Καὶ μ’ ὅλα τ’ ἄγρια πουλιὰ ποὺ ’χε γ…

πίσω στην αποβάθρα του Τρένου: And the days are not full enough (Ezra Pound)

Εικόνα
Και οι μέρες δεν είναι γεμάτες τόσο που ν' αρκεί
Και οι νύχτες δεν είναι γεμάτες τόσο που ν' αρκεί
Και η ζωή γλιστράει σαν το ποντίκι του αγρού
Δίχως να σείει το χορτάρι

μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου

And the days are not full enough
And the nights are not full enough
And life slips by like a field mouse
Not shaking the grass.

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης