Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2016

στο ταξίδι που πάντα συνεχίζεται: Mανόλης Aναγνωστάκης

Εικόνα

Nέοι επιβάτες στο τελευταίο βαγόνι: Pωξάνη Nικολάου (7 ποιήματα)

Εικόνα
1.
Η κόλλα και ο Σ.


Τα παιδιά μου δεν μ’ αφήνουν ένα μολύβι πρόχειρο.
Με περιγελούσε όσο έψαχνα η κόλλα.
Το στόμα τού Σ. με σημάδευε με σάλιο.
«Παλιόκολλα», «παλιοΣ.» είπα μόλις βρήκα ένα στυλό.
Σώπασε η κόλλα αφού πρώτα ψέκασε κάτι επάνω της
κι έγινε παγωμένος ολισθηρός τοίχος.
Σε πείσμα κυρίως του Σ. προσπάθησα να τον σκαρφαλώσω.
Ο ίσκιος μου σκέπαζε ίσαμε μιας κουκκίδας τόπο.
Σχημάτισα το «Δ» και το «Ι»
ξανά και ξανά μόνο αυτά τα δύο γράμματα.
Τα λόγια του Σ. πετούσαν ‘δω και ‘κει
ρίχνοντας πυκνές σκιές κι ανεμίζοντας γελοία τα μαλλιά μου.
Κατέβηκα.
Είπα στην κόλλα: "Ο πόθος μου για σένα
κιόλας να ξεθύμανε".

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης