Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2014

λίγο πριν το σφύριγμα αναχώρησης: Θεοδώρα Φελέρη

Εικόνα
Δύο ποιήματα της Θεοδώρας Φελέρη

Σήψη Δεν πεθαίνει κανείς
όσο οι άνθρωποι
ζουν από τη σήψη
και μεθούν από επιφάνεια
δεν θα πεθαίνει κανείς Βιβλία εκ προοιμίου
υπογραμμισμένα
τι να διαβάσεις
τι να σκεφτείς Έκτακτο ανακοινωθέν:
"Απαγορεύονται οι ουσιαστικές συζητήσεις"
"Απαγορεύονται οι βραδινοί περίπατοι
και οι βουτιές σε φαντασιόπληκτους ωκεανούς"
"Απαγορεύονται τα μωβ βλέμματα
οι ιδεόπληκτοι, οι ερωτόπληκτοι και οι ζωγράφοι" Και ξάφνου σε κάποιο σοκάκι:
"Ψηλά τα χέρια όλοι! Να μην πεθάνει κανείς!
Έχετε το δικαίωμα να μην ονειρεύεστε.
Όσα ονειρεύεστε, θα χρησιμοποιηθούν εναντίον σας" Ψηφιακές χειροπέδες
και φίμωτρο στο νου.
Άμα σταματήσεις τη ροή
δεν θα τρέχει αίμα Μόνο έτσι
να σταματήσει ο θάνατος
να επέρχεται σε δόσεις.


Έξη Και κάπως έτσι, γυρίσαμε στο χθες.
Και κάπως έτσι, σβήσαμε την ιστορία που γράψαμε.
Δεν κλαίω πια. Δεν φωνάζω.
Δεν διαμαρτύρομαι.
Οι κραυγές των ανέργων δεν φτάνουν στα αυτιά μου.
Συμφέρον, εκμετάλλευση, αδιαφορία..
Ειδήσεις που τριβελίζουν το μυαλό,
δ…

στο Τρένο που ονειρεύεται: Το δέντρο των αγνοημάτων (Nίκος Kαρούζος)

Εικόνα

βαθιά, πολύ βαθιά στον σκληρό Δεκέμβρη: Kατερίνα Γώγου ( Σ' όσους σπάσανε Σ' όσους κρατάνε)

Εικόνα
Σ' ΟΣΟΥΣ ΣΠΑΣΑΝΕΣ' ΟΣΟΥΣ ΚΡΑΤΑΝΕ
Κουρελιασμένοι απ' τ' αγριεμένα κύματα
πεταμένα υπολείμματα για πάντα από δω και μπρος
στο σκοτεινό θάλαμο της γης
με ισκιωμένο το μυαλό
απ' το ξέφρενο κυνηγητό
τις ασάλευτης πορείας των άστρων
οι τελευταίοι
απόθεσαν το κουρασμένο κεφάλι τους
θυσία
στην τελετουργία των ανεμοστρόβιλων καιρών.
Κι άνθρωποι δεν υπήρχανε.
κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής
σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις...
^ από τη συλλογή: «Το ξύλινο παλτό», 1982



Κατερίνα Γώγου 1940-1993 

 ______________________________________________________________________________________________ Το Τρένο της ποίησης σφυρίζει:
Αυτές τις μέρες ένα παιδί δίνει τη δική του μάχη ενάντια σε ό,τι μισήσαμε μικροί, και γίναμε μεγάλοι. Η μάχη είναι καθαρή, τα μυαλά βρώμικα. Εσύ κι εγώ που μένουμε σιωπηλοί, ασάλευτοι, κι άλλοι, εκείνοι που μοιράζονται την όποια αντίθεση μπόρεσαν να ψαρέψουν μέσα από το σακούλι τους με τα τρικ ενάντια στις προσωπικές τους ενοχές και τα απωθημένα, θα πρέπει να συνεχίσουμε τη σιωπή…

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης