Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2011

Έγκαιρη άφιξη: στο τρένο της ποίησης η Μαρίνα Αποστόλου

Εικόνα
Μα η ζωή μας δεν είναι μυθιστόρημα Την τελευταία στιγμή δε θα ανατραπούν όλα διά μαγείας Μα η ζωή μας δε θα γίνει βιβλίο Τη ροή του ποταμού μας τίποτα δε θα στρέψει προς ευνοϊκότερη κατεύθυνση Μα η ζωή μας αρχαία δεν είναι τραγωδία Στην κρίσιμη σκηνή να εμφανιστεί ο από μηχανής θεός Μα η ζωή μας δεν είναι σενάριο στις οθόνες Ο σκηνοθέτης να μας δώσει λύτρωση μετά τις περιπέτειες Αίσιο τέλος να προσφέρουμε στους θεατές μετά τα δάκρυα που τους προκαλέσαμε Μα η ζωή μας δεν είναι ιδανική Κανείς δε θα μας σταματήσει την ώρα της φυγής Ούτε θα έρθει να μας βρει ξαφνικά ένα απόγευμα με θλιμμένο ουρανό Βαρύ και γκρίζο από τις αναμνήσεις Μα η ζωή μας δεν είναι πίνακας ζωγραφικής Τα χρώματα και τα σχήματα να δείξουν τι υποφέρουμε Στον τοίχο να κρεμαστεί κι όλοι να τον κοιτάξουν Μα δεν είμαστε ήρωες από παραμύθι Πρίγκιπες και πριγκίπισσες ερωτευμένοι κι έτοιμοι για κάθε θυσία Το τηλέφωνό μας δε θα ηχήσει εκεί που δεν το περιμένουμε Νέα να μάθουμε που θα μας απογειώσουνε Μα η ζωή μας έναστρος δεν είναι ουρανός Να λάμπ…

στο τελευταίο βαγόνι: Τζέημς Τζόυς

Εικόνα
Το σούρουπο στρέφεται

στο τελευταίο βαγόνι: Γιώργος Σεφέρης (Ι)

Εικόνα
Τὸ σπίτι κοντὰ στὴ θάλασσα

Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μοῦ τὰ πῆραν. Ἔτυχε νά ῾ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πολέμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ κάποτε δὲν τὰ βρίσκει τὸ κυνῆγι εἴταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.

Μὴ μοῦ μιλᾷς γιὰ τ᾿ ἀηδόνι μήτε γιὰ τὸν κορυδαλλὸ
μήτε γιὰ τὴ μικρούλα σουσουράδα
ποὺ γράφει νούμερα στὸ φῶς μὲ τὴν οὐρά της
δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια
ξέρω πὼς ἔχουν τὴ φυλή τους, τίποτε ἄλλο.

Καινούργια στὴν ἀρχή, σὰν τὰ μωρὰ
ποὺ παίζουν στὰ περβόλια μὲ τὰ κρόσια τοῦ ἥλιου,
κεντοῦν παραθυρόφυλλα χρωματιστὰ καὶ πόρτες
γυαλιστερὲς πάνω στὴ μέρα
ὅταν τελειώσει ὁ ἀρχιτέκτονας ἀλλάζουν,
ζαρώνουν ἢ χαμογελοῦν ἢ ἀκόμη πεισματώνουν
μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔμειναν μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν
μ᾿ ἄλλους ποὺ θὰ γυρίζανε ἂν μποροῦσαν
ἢ ποὺ χαθῆκαν, τώρα ποὺ ἔγινε
ὁ κόσμος ἕνα ἀπέραντο ξενοδοχεῖο.

Δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια,
θυμᾶμαι τὴ χαρά τους καὶ τὴ λύπη τους
καμιὰ φορά, σὰ σταματήσω ἀκόμη
καμιὰ φορά, κοντὰ στὴ θάλασσα, σὲ…

στο τελευταίο βαγόνι: Γκιγιώμ Απολλιναίρ

Εικόνα
Ω NIOTH MOY ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝH
Ω νιότη μου εγκαταλελειμμένη Ως μια γιρλάντα ξεθωριασμένη Να εδώ που καταφτάνει ο καιρός καχύποπτος και περιφρονητικός
Είν' το τοπίο από καμβά φτιαγμένο Ρέουν ποτάμια αίματος πλαστά Και κάτω από το δέντρο το με άστρα ανθισμένο Ένας παλιάτσος είναι ο μόνος που περνά
Μια κρύα αχτίδα παιχνίδι κάνει και σκορπά στο σκηνικό στης όψης σου την παρειά κρότος ρεβόλβερ μία κραυγή Στη σκιά κάποιο πορτρέτο μειδιά
Το πλαίσιο του κάδρου έχει σπάσει Ένας αγέρας χωρίς το στίγμα του ν'αφήνει Ανάμεσα στο λογισμένο και σ'αυτό διστάζει Ανάμεσα στο μέλλον και τη μνήμη
Ω νιότη μου εγκαταλελειμμένη Ως μια γιρλάντα ξεθωριασμένη Να εδώ που καταφτάνει η εποχή του λόγου και της μεταμέλειας μαζί.
(μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου)



















Ô MA JEUNESSE ABANDONNÉE
Ô ma jeunesse abandonnée Comme une guirlande fanée Voici que s'en vient la saison Et des dédains et du soupcon
Le paysage est fait de toiles Il coule un faux fleuve de sang Et sous l'arbre fleuri d'étoiles Un clown est l'unique passant

Στην αποβάθρα του Τρένου: Γιάννης Ζελιαναίος

Εικόνα
Νέοι ποιητές:
4 ποιήματα του  Γιάννη Ζελιαναίου από την πρώτη του ποιητική συλλογή «Καλώς ήρθες χειμώνα,               γραφιά της νιότης μας»

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης