![]() |
| Βάσω Κατράκη (1914–1988) - Πολυτεχνείο, 1974, ξυλογραφία |
[Σαν ιπποπόταμος]
Καιρός να παραδώσω την κατάθεσή μου:
Όπως όταν ακούγεται από μακριά βροντή ή πυροβολισμός εφόδου
Και διαλύεται η παρέλαση σαν φίδι με φολιδωτήν ουρά στο ρίγος του
μεσημεριού
Άδειασε τότε η πολιτεία κι έμεινε η κεντρική πλατεία με τα δέντρα της
δεκατισμένα
Με τις σημαίες πατημένες τις κραυγές της στον αγέρα ασπρόρουχα
του πανικού
Κι έγινε η νύχτα ποταμός απ' όπου στης αυγής τα ξέφτια αναδυόμενα
Τα τανκς με βήματα βαριά τεντώνοντας την προβοσκίδα τους
Σαν ιπποπόταμος της λεωφόρου.
*από τη συλλογή Ανατομία (1971)
![]() |
| Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος, 1914–1985) - Το κορίτσι με τα μικρά δέντρα, 1963, ξυλογραφία |
Ο ήλιος είχε τερματίσει τελευταίος
είχε χαμηλώσει ο ουρανός σαν κράνος
πήγαινα μόνος μες στη θλίψη της πεδιάδας
κ' είχα καιρούς να δω τους ομηλίκους
και ξάφνου άρχισε αθόρυβα να βρέχει
απάνω μου άνθη από τους κήπους της Πιερίας
Στην πολιτεία θα μ' ονειρεύεται η αγαπημένη
Γιάννης Δάλλας
*από τη συλλογή Πόρτες εξόδου (1962), ενότητα «Τα παρθένια»

1924-2020


Σχόλια