 |
| Your tender Machinery Heart, by Evgeniya Zolotareva | Art Majeur |
Το ρήμα
Δεν είναι ο χρόνος που περπατά τόσο γρήγορα
ούτε εσύ που ζεις σε παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Είναι που περιγράφω
τη μετακίνησή μου σε μερικές στιγμές
και μοιάζει αρκετό.
Στηρίζω τον εαυτό μου,
τόσο απλά,
όπως στηρίζω την πιατέλα στο τραπέζι
ή την πετσέτα στην πόρτα του μπάνιου
για να μην γλιστρήσει.
Ναι, αυτό είναι το ρήμα, το βρήκα.
Να μην γλιστρήσω μακριά σου.
Σαν το λίγο νερό
που ξέφυγε από την κανάτα
και απλώθηκε στο τραπέζι
μέχρι να σβήσει πλέρια,
το ίχνος του από την ξηρασία.
Ερωτικό
Ρωγμή το βλέμμα
Ένα ποτήρι στο χέρι.
Αγναντεύει τις παρυφές
της θάλασσας.
Πότε εκεί ξανά, ρωτά η ιστορία.
Πιστοί σε ότι ειπώθηκε.
Η τελετή
περιμένει την ώσμωση.
Χωρίς επιτήδευση,
χωρίς κοσμήματα.
Ρούχα απλά, ελαφρά,
όπως αεράκι που θα χαϊδεύει
το πρόσωπο.
Οχλαγωγία.
Δίχως το Ίχνος,
Δίχως Ηθμό τι γυρεύουμε;
Απαριθμώ μόνο ασέβειες.
Καταγράφω έλλειψη δικαιοσύνης.
Ξεχάσαμε τους άγραφους νόμους.
Με νομοθεσία ελλιπή.
Κι όμως έχουμε την αγάπη.
*Πρώτη δημοσίευση
25/8/2026 Αθήνα
Μαρία Κασσιανή Πανούτσου
Σχόλια