%20Franck%20Appert.jpg) |
| ÉTÉ (2023), by Franck Appert |
ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Προχωρώ μέσα στο χιόνι, έχω κλείσει
Τα μάτια, αλλά το φως ξέρει πώς να τρυπώνει
Στα πορώδη βλέφαρα, και αντιλαμβάνομαι
Ότι στις λέξεις μου είναι ακόμα το χιόνι
Που στροβιλίζεται, σκληραίνει, καταρρέει.
Χιόνι,
Γράμμα που το ξαναβρίσκουμε και το ξεδιπλώνουμε,
Και το μελάνι του έχει ασπρίσει, και στα σημεία
Η αδεξιότητα του πνεύματος είναι φανερή
Που δεν ξέρει παρά να κουβαριάζει τις φωτεινές σκιές.
Και προσπαθούμε να διαβάσουμε, δεν καταλαβαίνουμε
Ποιος νοιάζεται για εμάς στη μνήμη,
Παρά μονάχα ότι είναι ακόμα καλοκαίρι· και ότι βλέπουμε
Κάτω από τις νιφάδες τα φύλλα, και τη ζέστη
Να ανεβαίνει απ' το απόν χώμα σαν ομίχλη.
(μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου)
πηγή πρωτότυπου: Poetry International
L’ÉTÉ ENCORE
J’avance dans la neige, j’ai fermé
Les yeux, mais la lumière sait franchir
Les paupières poreuses, et je perçois
Que dans mes mots c’est encore la neige
Qui tourbillonne, se resserre, se déchire.
Neige,
Lettre que l’on retrouve et que l’on déplie,
Et l’encre en a blanchi et dans les signes
La gaucherie de l’esprit est visible
Qui ne sait qu’en enchevêtrer les ombres claires.
Et on essaye de lire, on ne comprend pas
Qui s’intéresse à nous dans la mémoire,
Sinon que c’est l’été encore; et que l’on voit
Sous les flocons les feuilles, et la chaleur
Monter du sol absent comme une brume.
Les yeux, mais la lumière sait franchir
Les paupières poreuses, et je perçois
Que dans mes mots c’est encore la neige
Qui tourbillonne, se resserre, se déchire.
Neige,
Lettre que l’on retrouve et que l’on déplie,
Et l’encre en a blanchi et dans les signes
La gaucherie de l’esprit est visible
Qui ne sait qu’en enchevêtrer les ombres claires.
Et on essaye de lire, on ne comprend pas
Qui s’intéresse à nous dans la mémoire,
Sinon que c’est l’été encore; et que l’on voit
Sous les flocons les feuilles, et la chaleur
Monter du sol absent comme une brume.
Yves Bonnefoy
(France, 1923 - 2016)
Σχόλια