Galway Kinnell | Χαμένες αγάπες

L’Oiseau d’Or (2026), painting by Picrate | Art Majeur

Χαμένες αγάπες


   Ι

     Πάνω σε στάχτες παλαιών ηφαιστείων
     Ξαπλώνω ψήνοντας
     την θανατόρροπη σάρκα στον ήλιο.

     Ακούω
     μια πόρτα, μακριά,
     να χτυπάει στον άνεμο:

     Οδός Μόουλ. Quai-aux-Fleurs. Françoise.
     Γκρέτα. «Μετά το Γεύμα» του Μπάι Τζουγί.
     «Το Ηλιοτρόπιο» του Μπλέικ.


   2
     Κι όμως μπορώ να χαίρομαι
     που όλα αλλάζουν, που
     πάμε από ζωή
     σε ζωή,

     και μπαίνουμε στον εαυτό μας
     τρέμοντας
     σαν τον γυρίνο, που φτάνει η ώρα του, κατρακυλώντας προς τη λάσπη.

[μετάφραση: Μαρία Θοεφιλάκου]

πηγή πρωτότυπου: Poets.org

Lost Loves


   I

     On ashes of old volcanoes
     I lie baking

     the deathward flesh in the sun.

     I can hear
     a door, far away,

     banging in the wind:

     Mole Street. Quai-aux-Fleurs. Françoise.
     Greta. “After Lunch” by Po Chu-I.

     “The Sunflower” by Blake.

   2

     And yet I can rejoice
     that everything changes, that
     we go from life

     into life,

     and enter ourselves
     quaking

     like the tadpole, its time come, tumbling toward the slime.

Γκάλγουεϊ Κίνελ
1927 –2014