Βαλέριο Μαγκρέλι | Αγαπώ τις αβέβαιες χειρονομίες

Street Scene -Ernst Ludwig Kirchner

Αγαπώ τις αβέβαιες χειρονομίες

Αγαπώ τις αβέβαιες χειρονομίες:
έναν που σκοντάφτει, τον άλλον
που χτυπάει το ποτήρι του,
εκείνον που δεν θυμάται,
που είναι αφηρημένος, τον σκοπό
που δεν ξέρει να σταματήσει το σύντομο

τρέμουλο των βλεφάρων του,
μου είναι αγαπητές
γιατί βλέπω σε αυτές το ρίγος,
το οικείο κουδούνισμα
του σπασμένου μηχανισμού.
Το αντικείμενο άθικτο σιωπά, δεν έχει φωνή 

παρά μόνο κίνηση. Αλλά εδώ 

ενέδωσε η μηχανή,
το παιχνίδι των εξαρτημάτων, 
ένα κομμάτι αποχωρίζεται,
αναγγέλει τον εαυτό του.
Μέσα κάτι χορεύει.

[μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου]

Amo i gesti imprecisi

Amo i gesti imprecisi,
uno che inciampa, l’altro
che fa urtare il bicchiere,
quello che non ricorda,
chi è distratto, la sentinella
che non sa arrestare il battito
breve delle palpebre,
mi stanno a cuore
perché vedo in loro il tremore,
il tintinnio familiare
del meccanismo rotto.
L’oggetto intatto tace, non ha voce
ma solo movimento. Qui invece
ha ceduto il congegno,
il gioco delle parti,
un pezzo si separa,
si annuncia.
Dentro qualcosa balla.

Winter Landscape in Moonlight - Ernst Ludwig Kirchner

Υπάρχει σιωπή ανάμεσα στη μια σελίδα και στην άλλη

Υπάρχει σιωπή ανάμεσα στη μια σελίδα και στην άλλη.

Η μακρά έκταση της γης που οδηγεί στο δάσος

όπου η μαζεμένη σκιά

διαφεύγει της μέρας,

όπου οι νύχτες ξεφυτρώνουν

διακριτές και πολύτιμες

σαν φρούτα στα κλαδιά.

Σε αυτό το ντελίριο

φωτεινό και γεωγραφικό 

εγώ δεν ξέρω ακόμα

αν θα είμαι η χώρα απ' την οποία περνώ

ή το ταξίδι που εκπληρώνω.

[μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου]

C’è silenzio tra una pagina e l’altra

C’è silenzio tra una pagina e l’altra.
La lunga distesa della terra fino al bosco
dove l’ombra raccolta
si sottrae al giorno,
dove le notti spuntano
separate e preziose
come frutta sui rami.
In questo delirio
luminoso e geografico
io non so ancora
se essere il paese che attraverso
o il viaggio che vi compio.

Valerio Magrelli

γεν. 1957