 |
| White Rose, New York City, Constantine Manos, 1961 |
Δύο
σονέτα (καρβουνάκια θυμιατού)
πάντοτε, πίστευε ότι δεν γερνούσε,
ώσπου αντικρίζοντας καθώς περνούσε
μία παλιά του αγαπημένη, ιδέες
απατηλές και μύθοι γκρεμιστήκαν
με πάταγο. Κόπηκε η μιλιά του,
σάστισε, κι είδε όλα τα όνειρά του
στάχτες που από μπόρα ξεπλυθήκαν.
Στο βλέμμα της αμείωτη, εκείνη
η λάμψη νιότης, μα η καλοσύνη
ερωτηματικό της απ’ τα ερέβη.
Τώρα στα ερείπια της εφηβείας
γυρνά μάντης τυφλός, σαν Τειρεσίας,
που όμως κανείς δεν τον πιστεύει.
 |
| Encarnación. Paraguay. 1990, 1990 - Alex Webb, Exhibition 'The suffering of the light' | Magnum Photos |
ΗΛ(Ι)ΟΣ
(Θυμίαμα στύρακα) *
Ω λάμψε ’πάνω μας ξανά της Τέχνης
Ήλιε, δεσπότη λιμανιών και κάστρων,
άρχοντα ενδοξότερε των άστρων,
των υμνωδών συ, ο αριστοτέχνης·
μη χάσουμε τον δρόμο προς της φήμης
το γιορτινό τραπέζι −τη Βαλχάλα **
των ποιητών− και μιας ζωής πιλάλα,
γίνει πολτός, του λόγου και της μνήμης.
Στην ύστατη ημών κραυγή αγωνίας
έρχου κοντά μας κ’ έως τέλους μείνε.
(Είν’ ικεσίας ύμνοι αυτοί, δεν είναι
το παραμιλητό φιλοδοξίας
κάποιου ιερέα που ο μόνος πόνος
είν’ του δεσπότ’ η κούρσα και ο θρόνος).
__________
Σημειώσεις
*Θυμίαμα στύρακα: Πρόκειται για ρητίνη που προέρχεται από το φυτό στύραξ (Styrax officinalis), γνωστό από τα αρχαία χρόνια στην κατασκευή αρωμάτων και ιαματικών παρασκευασμάτων. Ως υπότιτλος, στο συγκεκριμένο σονέτο, αποτελεί αναφορά στους Ορφικούς Ύμνους.
**Βαλχάλα
στην σκανδιναβική μυθολογία ονομάζεται η αίθουσα του θεού του πολέμου Όντιν,
μία από τις κατοικίες της Άσγκαρντ (του τόπου των θεών, Έσιρ), όπου πηγαίνουν
οι νεκροί που έπεσαν ένδοξα στη μάχη, συνοδευόμενοι από τις Βαλκυρίες. Εκεί
τους υποδέχεται ο Μπράγκι, ο θεός της ποίησης. Αποστολή τους είναι να σταθούν
στο πλευρό του Όντιν, στο Ράγκναροκ, την τελική μάχη των θεών εναντίον των
γιγάντων και άλλων τεράτων. Περνούν τη μέρα τους με ασκήσεις μάχης στις
πεδιάδες της Άσγκαρντ και το βράδυ επιστρέφουν στη Βαλχάλα, για να γλεντήσουν
τρώγοντας και πίνοντας.
Δημήτρης Γ.
Παπαστεργίου
Σύντομο
βιογραφικό σημείωμα
Ο Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου γεννήθηκε το 1968 στη
Βέροια όπου και ζει. Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές του, Η τράπουλα του καλοκαιριού (Ars Poetica,
2012), Furor Scribendi (Ars Poetica,
2013), Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων
(Σαιξπηρικόν, 2015), Έλαβον
(Σαιξπηρικόν, 2017), Τα μεροκάματα ενός
έρωτα (Εντευκτήριο, 2019), Της μιας
ανάσας ποιήματα (Κουκκίδα, 2021), Όλα
στο μαύρο (Ρώμη, 2022), Οκτώηχος Της
Αχανούς [Επιλογές και θραύσματα] (Ρώμη, 2023), Κάτοψη (Ρώμη, 2023) και Αλήθειες & Μυθεύματα [24 ώρες] (ΑΩ Εκδόσεις, 2025). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί
σε λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες.
Σχόλια