στο νυχτερινό δρομολόγιο του Τρένου: Κώστας Μόντης

http://www.dailypainters.com/paintings/219627/Canal-Street-Night-New-York-City-Original-Oil-Painting-8-x10-HALL-GROAT-II/Hall-Groat-II



Νύχτες

Καλά, θ’ απορροφήσουν κάτι από την έγνοια σου
η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι,
και θα μπορέσεις ύστερα να πας
σε κάνα θέατρο ή κέντρον ή όπου αλλού.
Όμως όταν τελειώσουν όλα
τα θέατρα και τα κέντρα κλείσουν,
και πουν οι φίλοι καληνύχτα,
και πρέπει να γυρίσεις πια στο σπίτι, τι θα γίνει;
Το ξέρεις πως σκληρή, αδυσώπητη
σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια,
Θα ‘σαι μονάχος.
Και τότες θα λογαριαστείτε.
Θες ή δε θες θα μπουν κάτω όλα, να λογαριαστείτε.
Θα ‘σαι μονάχος
κι ανυπεράσπιστος απ’ τα θέατρα και τα κέντρα,
κι απ’ τη δουλειά σου και τους φίλους.
Σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια.
Θά ‘ρθεις, δε γίνεται. Είν’ τόσο σίγουρη γι’ αυτό, και περιμένει.
Είναι στο σπίτι και σε περιμένει. 

·        * από «Τα τραγούδια της ταπεινής ζωής» (Λευκωσία 1954)




Κώστας Μόντης 
1914-2004 



Σχόλια

Ο χρήστης Rosa Mund είπε…
Επίσης αγαπημένο ποίημα ενός σπιρτόζικου πνεύματος. Αν σας πω ότι, μετά τις Νύχτες, οι επιγραμματικοί στίχοι του Προς ποιητήν, ήταν σοβαρός λόγος για να εγκατασταθεί στην καρδιά μου, θα με πιστέψετε;

(ΠΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΝ
Δεν είχες τίποτα να πεις κύριε,
Γιατί ηνώχλησες τις λέξεις ,
Γιατί τις ηνώχλησες; )

ΥΓ. Παρακολουθώ το Τρένο, ασχέτως αν δεν σχολιάζω πάντα, καθότι "βαρεμένη " με την ποίηση παιδιόθεν.
Ο χρήστης puck on a midsummernight είπε…
Δεν θα είχαμε λόγο να μην σας πιστέψουμε. Αναφέρεται, άλλωστε, σ' ένα από τα συχνά δεινά της ποίησης στις μέρες μας...

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης