στο τελευταίο βαγόνι: Mαρσέλ Πρoυστ

photo link here


Περίμενα μόνος, με τη παρέα ορχιδέων, ρόδων και βιολετών που —σαν άνθρωποι που περιμένουν δίπλα σου, μα που για εκείνους είσαι άγνωστος— κράτησαν μια σιωπή που η διαφορετικότητά τους ως ζωντανών πλασμάτων την έκανε πιο επιβλητική και με τον ψυχρό τους τρόπο λάβαινε τη ζέση απ' τη φωτιά ενός πυρακτωμένου κάρβουνου, πολύτιμα απιθωμένου πίσω από 'να κρυστάλλινο γυαλί, σε μια λευκή μαρμάρινη μπανιέρα όπου έριχνε, από καιρό σε καιρό, τα επικίνδυνα ρουμπίνια της.

Mαρσέλ Προυστ
1871-1922

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης