στο τελευταίο βαγόνι: Έκτωρ Κακναβάτος



 Φωνή μου ράτσα υψικαμίνου



  Πρώτον: σε θέλουνε ακίνδυνη και να ξεχνάς
   κι ύστερα καλή μ' αυτούς φιλεναδίτσα
   τρυφερή
   υποσχετική
   οι αχρείοι.
  Φωνή μου ράτσα υψικάμινου από πλευρό
   ανοιχτό του αίλουρου, της ανηφόρας
   απ' τα εννιά σκοινιά του βούρδουλα
   κι ο ήλιος φίδι μες στο σύρμα.
   Μην ξεχάσεις~ φτύσ' τους.
  Ας περιμένουν να σε σβήσω με νερό
   ή κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων
   ας περιμένουν οι αχρείοι.





Έκτωρ Κακναβάτος
1920-2010










Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης