στο ταξίδι που πάντα συνεχίζεται: Ρομπέρτο Μπολάνιο Άβαλος (Τα ρομαντικά σκυλιά)




Τα ρομαντικά σκυλιά

Τον καιρό εκείνο ήμουν είκοσι χρονών
κι ήμουν τρελός.
Είχα χάσει μία χώρα
είχα όμως κερδίσει ένα όνειρο.
Κι αν είχα αυτό το όνειρο
τίποτ' άλλο δεν είχε σημασία.
Ούτε το να δουλεύω ούτε το να προσεύχομαι
ούτε να μελετάω μέσα στα ξημερώματα
δίπλα με τα ρομαντικά σκυλιά.
Και τ' όνειρο ζούσε στο ευρύχωρο του πνεύματός μου.
Ένα δωμάτιο ξύλινο,
μισοσκιασμένο,
μέσα σε κάποιον απ' τους πνεύμονες του τροπικού.
Και φορές φορές μέσα μου επέστρεφα
και τ' όνειρο επισκεφτόμουν: άγαλμα που έγινε αιώνιο
μέσα σε στοχασμούς υγρούς,
ένα λευκό σκουλήκι που στριφογυρίζει
στην αγάπη.
Μία αγάπη ανεξέλεγκτη.
Ένα όνειρο μέσα σε άλλο όνειρο.
Και ο εφιάλτης μου έλεγε: θα μεγαλώσεις.
Θ' αφήσεις πίσω τις εικόνες του πόνου και του λαβύρινθου
και θα ξεχάσεις.
Αλλά τον καιρό εκείνο, το να μεγαλώσεις θα ήταν έγκλημα.
Είμαι εδώ, είπα, μαζί με τα ρομαντικά σκυλιά
Κι εδώ θα μείνω.

μετάφραση: Μαρία Θεοφιλάκου





Los perros románticos

En aquel tiempo yo tenía veinte años
y estaba loco.
Había perdido un país
pero había ganado un sueño.
Y si tenía ese sueño
lo demás no importaba.
Ni trabajar ni rezar
ni estudiar en la madrugada
junto a los perros románticos.
Y el sueño vivía en el espacio de mi espíritu.
Una habitación de madera,
en penumbras,
en uno de los pulmones del trópico.
Y a veces me volvía dentro de mí
y visitaba el sueño: estatua eternizada
en pensamientos líquidos,
un gusano blanco retorciéndose
en el amor.
Un amor desbocado.
Un sueño dentro de otro sueño.
Y la pesadilla me decía: crecerás.
Dejarás atrás las imágenes del dolor y del laberinto
y olvidarás.
Pero en aquel tiempo crecer hubiera sido un crimen.
Estoy aquí, dije, con los perros románticos
Y aquí me voy a quedar.














Roberto Bolaño Ávalos
1953-2003
_____________________________________________________________________________
Σημείωση: ο ποιητής ήταν είκοσι χρονών όταν έγινε το πραξικόπημα του Πινοτσέτ στη Χιλή, τον Σεπτέμβριο του 1973.  
 

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης