στο Τρένο με τα φώτα σβηστά: Mάνος Ξυδούς (τ΄ αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά)

Design by Kristoffer Lindseth

Τ΄ αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά

Γυρνούσες τόσα χρόνια τα λιμάνια
και ιστορίες έλεγες πολλές,
για κάποιους που τους ρίξαν στα λιοντάρια
μα βγήκαν ζωντανοί χωρίς πληγές.

Κανένανε ποτέ δεν προσκύνησαν
δεν άκουσαν καμιά διαταγή
μονάχα με την τρέλα συμφωνήσαν
να πνίξουν τις φωνές της λογικής.

Κάτσε στ 'αβγά σου και στο σύστημα θα βρεις παρηγοριά

Τ`αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά.
Μες στο καβούκι του κανείς δεν κινδυνεύει απ 'τη φωτιά

Τα κάστανα και κρύα είναι καλά

Σε είδα χθες το βράδυ στην πλατεία
γεμάτα τα παγκάκια με κλοσάρ.
Πετάχτηκες από τη μπιραρία
και ρώσικη ρουλέτα αρχινάς.

Το χέρι σου περίστροφο κρατάει
στον κρόταφο την κάνη ακουμπάς
μα λίγο πριν πατήσεις τη σκανδάλη
ακούς μία φωνή και σταματάς.

Κάτσε στ 'αβγά σου
και στο σύστημα θα βρεις παρηγοριά
Τ`αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά.



Μάνος Ξυδούς
1953-2010







_____________________________________________________________


Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης