βαθιά, πολύ βαθιά στον σκληρό Δεκέμβρη: Kατερίνα Γώγου ( Σ' όσους σπάσανε Σ' όσους κρατάνε)

by Andy Warhol, "National Velvet", 1963

Σ' ΟΣΟΥΣ ΣΠΑΣΑΝΕ

Σ' ΟΣΟΥΣ ΚΡΑΤΑΝΕ


Κουρελιασμένοι απ' τ' αγριεμένα κύματα
πεταμένα υπολείμματα για πάντα από δω και μπρος
στο σκοτεινό θάλαμο της γης
με ισκιωμένο το μυαλό
απ' το ξέφρενο κυνηγητό
τις ασάλευτης πορείας των άστρων
οι τελευταίοι
απόθεσαν το κουρασμένο κεφάλι τους
θυσία
στην τελετουργία των ανεμοστρόβιλων καιρών.
Κι άνθρωποι δεν υπήρχανε.
κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής
σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις...

^ από τη συλλογή: «Το ξύλινο παλτό», 1982


 


Κατερίνα Γώγου
1940-1993 


 ______________________________________________________________________________________________
Το Τρένο της ποίησης σφυρίζει:

Αυτές τις μέρες ένα παιδί δίνει τη δική του μάχη ενάντια σε ό,τι μισήσαμε μικροί, και γίναμε μεγάλοι. Η μάχη είναι καθαρή, τα μυαλά βρώμικα. Εσύ κι εγώ που μένουμε σιωπηλοί, ασάλευτοι, κι άλλοι, εκείνοι που μοιράζονται την όποια αντίθεση μπόρεσαν να ψαρέψουν μέσα από το σακούλι τους με τα τρικ ενάντια στις προσωπικές τους ενοχές και τα απωθημένα, θα πρέπει να συνεχίσουμε τη σιωπή και την ακινησιά μας. Θα πρέπει να συνεχίσουμε, χωρίς να μετράμε άλλο τις μέρες. Θα χρειαστεί να μείνουμε έτσι καιρό πολύ. Σιωπηλοί, ασάλευτοι – ούτε κιχ. Κρυμμένοι. Κι όμως: έτσι κι αλλιώς, γρήγορα θα είμαστε οι επόμενοι.


Σχόλια

Ο χρήστης Mrs Sea Fire είπε…
"Η μάχη είναι καθαρή, τα μυαλά βρώμικα.
εξακολουθητικά μες στο χρόνο

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης