στο Τρένο του Σεπτέμβρη, με τους πέντε Ανώνυμους Ποιητές


Τόσες φορές πεθύμησα τη γη μου,
κι΄ όνειρα έβλεπα γεμάτα αναμνήσεις
παλιές εικόνες, παιδικές μου συγκινήσεις.
Πόσες φορές αλώνισα τους δρόμους,
άσπρα απ’ τη σκόνη τα παπούτσια μου ξανά,
ήλιος, βροχή μου ξέφτισαν τους ώμους
μέχρι να φτάσω στο μεγάλο πουθενά…

^ το Τρένο βρήκε το παραπάνω ποίημα στο άρθρο
 "Η ιστορία των πέντε «Ανώνυμων Ποιητών»"
 (http://bit.ly/WWBn9D). 
Δεν αναφέρεται το όνομα του ποιητή.  
_________________________________________________________________________
πηγή φωτογραφίας: http://bit.ly/1D338P3
The Door, by  Kristopher Goodman

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης