από τα Mεγάφωνα του Tρένου: Kenneth Patchen



http://www.flickr.com/photos/hardwig/12431563743/

              Ας έχουμε τρέλα                  (μετάφραση Μαρία Θεοφιλάκου)

              Ας έχουμε τρέλα ανοιχτά.
              Ω άνδρες Tης γενιάς μου.
              Ας ακολουθήσουμε
              Τα βήματα αυτής της σφαγιασμένης εποχής:
              Να τη δούμε να σέρνεται σε όλη την θαμπή έκταση του Χρόνου
              Μέσα στο κλειστό σπίτι της αιωνιότητας

              Με τον θόρυβο που έχει το να πεθαίνεις,
              Με το πρόσωπο που τα νεκρά πράγματα φορούν -
              ούτε ποτέ να πούμε
              Εμείς θέλαμε περισσότερα· κοιτάξαμε να βρούμε
              Μια πόρτα ανοιχτή, μία απόλυτη πράξη αγάπης,
              Μετασχηματίζοντας το κακό σκοτάδι της ημέρας·
              αλλά Βρήκαμε εκτεταμένη κόλαση και ομίχλη Πάνω στη γη,
              και μέσα στο κεφάλι
               Ένα αναθεματισμένο τέλμα συγυρισμένων τεράστιων τάφων.

 
                                        Κέννεθ Πάτσεν
                                        1911-1972 





Let Us Have Madness

Let us have madness openly.
O men Of my generation.
Let us follow
The footsteps of this slaughtered age:
See it trail across Time's dim land
Into the closed house of eternity
With the noise that dying has,
With the face that dead things wear--
nor ever say
We wanted more; we looked to find
An open door, an utter deed of love,
Transforming day's evil darkness;
but We found extended hell and fog Upon the earth,
and within the head
A rotting bog of lean huge graves. 
 

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης