στο Τρένο της ποίησης: Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής

                                      ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

Και κάποιος συγγραφέας, στην τηλεόραση,

αξύριστος, μονάχα με πουκάμισο κι ανεβασμένα τα μανίκια

μιλάει ενάντια στο κατεστημένο.

Αξύριστος και μόνο με πουκάμισο—

απόδειξη πως περιφρονεί το κατεστημένο,

το μάχεται από την τηλεόραση με λόγια σκληρά.

Οι θεατές τον θαυμάζουν:

«Τι θάρρος! Ασφαλώς θα τον συλλάβουν!»

Κι ο συγγραφέας, μαχητικός,

μονάχα με πουκάμισο κι αξύριστος

«εγώ δεν μπαίνω σε κανόνες!»

χτυπάει το κατεστημένο,

και μιλάει για το έργο του, τους νέους

και ξανά για το κατεστημένο,

το κατεστημένο που χαμογελάει με ικανοποίηση

γιατί ο μαχητικός συγγραφέας

του δίνει την ευκαιρία να φανεί

καλόβολο, ανεκτικό και με κατανόηση κατεστημένο.      
 
 ^ από τη συλλογή: «Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη»

Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής 
1925-1996

[περισσότερα για τον ποιητή εδώ]

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης