στο τρένο της ποίησης: Bασίλης Zηλάκος

Photo link


ΤΟ Τ ΕΛΟΣ ΤΗ Σ ΣΚΟΤΙΑΣ
ες μέλλοντα αυτ

Γαλήνεψαν ο νεμοι τ κύματα κι ο βράχοι
πο ς τότε πέρα δθε πήγαιναν σν λατίνια κι
ναπαμ δν εχαν

λλ ο κόκορες ξύπνησαν κι ρχισαν ν χορεύουν
κάτω π’ τ φεγγάρι

τι τ πρτο π τς γς σπιτάκι φανερώθη κι
ορανς πεσε σ χρηστία π’ τν πολλή τ
θάλασσα κα τ χρυσαφί τς πέτρας.


Photo link


ΑΝΤ ΙΦΩΣ
Τώρα σ χω νάγκη πως κενο τ φύλλο
πο τ ξεραίνει νεμος στ χμα
χει νάγκη τ σκέψη μου γι ν πάρξει
ξαν πράσινο κα χλωρ στ δέντρο πάνω

λπίζω ν μ’ κος, σκοτειν δελφ
Εναι χλωμς δ λιος
Ο πι κόκκινοι τν βράχων δν ροδίζουν
παρ μόνο ργ τ μεσημέρι

λλ τ ξέρω: σ’ ατ τ μυστικοφόρα γ
νυχος μπορε ν θέλει ν βγάλει νύχια
Κι γ κολυμπ, ναί, πάντα κολυμπ
τώρα πι σα μ τ δύναμη το νερο

Εναι κι ατς νας τρόπος ν’ γαπ
κανες τν αυτό του. νας τρόπος
ν μν κουράζεται σν λα χαμένα
μοιάζουν κα θέλει διακας ν ζήσει

λπίζω ν μ’ κος, σκοτειν δελφή.




Photo link



Γ ΡΑΜΜΑ
Γι’ ατν πο καιρς τς ρνησης
τν φερνε μπροστά μου κα δν μποροσα
πλέον ν γνωρίζω ποις στ’ λήθεια εμαι

γι’ ατόν, γι’ ατν
τν σν τς απτης χλόης αώνα
καθς τν πόρτα το σπιτιο μου
λο κα συχνότερα ξεχν ν ξεκλειδώσω:

δ στάσου, φουγκράσου
κι κόμα δέξου
τος σωριασμένους ν νορθώνεις
πο πάνω τους σκοντάφτω

κενος πο κάποτε ξυπνοσε
σν κανα μ λύπη ν κοιτάξω
μέσ’ στο χρόνου τ ματοκυάλι

χει, ετυχς, π καιρ πεθάνει
κα γόνιμος πι π θρήνους περιμένει
τς πληγς γάπη πότε θ ρωτήσει

στε κάποιο φς λλοτιν θυμίζοντάς μας
ατ κι οτε να δράμι σάρκας παραπάνω,
τν πνο κάτω π’ τ δέντρα ν σκεφτομε
κα τ δυστυχία, πο τν φοβται.



____________________________________________________________________ 



Ο Βασίλης Ζηλάκος γεννήθηκε το 1980. Ήταν αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού "Οδός Πανός" το χρονικό διάστημα 2007 - 2008. Από το 2009 εκδίδει το νέο ποιητικό περιοδικό "Κουκούτσι".

"ΞΥΛΟ ΞΑΝΘΟ Π' ΑΦΡΑΤΕΨΕ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ" ονομάζεται η δεύτερη προσωπική του ποιητική συλλογή, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΣΙΓΑΡΕΤΑ - ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ (2012).

Περισσότερα για τα βιβλία και την κριτικογραφία του, στο αρχείο της βιβλιοnet.
_____________________________________________________________________ 

 Το τρένο της ποίησης σφυρίζει: 
είναι συγκινητικό όταν συμβαίνει το δεύτερο βιβλίο να ξεπερνά το πρώτο· και το ταξίδι συνεχίζεται·

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης