ο César Vallejo στο τελευταίο βαγόνι του Τρένου


"Young girl throwing a rock", Picasso, 1931


















Οι πέτρες 

Σήμερα το πρωί κατέβηκα 
στις πέτρες - ω οι πέτρες!
Και προκάλεσα και σφράγισα
μια πυγμαχία από πέτρες.

Μητέρα των θνητών αν στον κόσμο 
πονούν τα βήματά μου,
είναι από τα χτυπήματα φωτιάς 
μιας παράλογης αυγής. 

Οι πέτρες δεν προσβάλουν , ούτε 
φθονούν τίποτα. Ζητάνε μόνο
αγάπη για όλους, και ζητάνε 
αγάπη ακόμα κι απ' το Τίποτα.

Κι αν κάποιες απ' αυτές 
είναι θλιμμένες, ή 
ντροπιασμένες, είναι 
γιατί έχουν κατιτί το ανθρώπινο...

Αλλά δεν απολείπει αυτός που κάποια 
πέτρα χτυπάει από καπρίτσιο μόνο.
Τέτοια άσπρη πέτρα είναι το φεγγάρι
που πέταξε στον ουρανό από μια κλωτσιά...

Μητέρα των θνητών, σήμερα το πρωί 
έτρεξα με τις πέτρες,
βλέποντας το γαλάζιο καραβάνι 
από πέτρες, 
πέτρες,  

πέτρες...


 μετάφραση : Ρήγας Καππάτος

Σεζάρ Βαγιέχο
1892-1938 

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης