στο σκουριασμένο Τρένο: Masizi Kunene





                                                                Tόπος ονείρων

 
                                    Υπάρχει κάποιος τόπος
                                    όπου το όνειρό μας ονειρεύεται
                             
      εμάς που 'μαστε οι ποιμένες
                                         των άστρων. Στέκεται ανεβαίνοντας
                             
      σαν πύργος -όσο τα όρη- ψηλά
                                         σκορπίζοντας τη φλόγα του απάνω
                                         από τον ήλιο, μέχρι που
                             
       κάνουμε το μεγάλο βήμα
                             
      ορμούμε με δύναμη αετού, στο ταξίδι μας.
                             
      Είναι ο αετός που παίζει
                             
      τις φτερούγες του, στους δρόμους μας,
                                         ξυπνώντας ένα άλλο τυφλό όνειρο. Μαζί με άλλες γενεές,
                           
         από εκεί, θα τους ονειρεύονται
                            
        όπως εμάς. Και όταν θα ξυπνούν,
                           
         στο ταξίδι τους, θα λένε: κάποιος,
                                           κάπου, μας ονειρεύεται
                                        στα ερείπια.

Mazisi Kunene   

1930-2006
___________________________________________________________________________

Για περισσότερα πάνω στην ποίηση του Νοτιοαφρικανού ποιητή, μετάβαση @ http://en.wikipedia.org/wiki/Mazisi_Kunene

____________________________________________________________________________
This Post's original Photo by :    mherrero  
See the prototype @ http://www.flickr.com/photos/mherrero/111716534/sizes/z/in/photostream/



____________________________________________________________________________

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης