στο τελευταίο βαγόνι: Το νερό και η ευχαριστία (Νικηφόρος Βρεττάκος)


Το νερό και η ευχαριστία                                                      


Ήπια και πότισα δάση και γέμισα στέρνες.
Το νερό σου περίσσεψε-

Τα ποτάμια του σύμπαντος,
δεν έχουνε κοίτες. 

Βυθίζονται. 
Τρέχουνε μες από σένα.
                               


Αν μπορούσες να υπάρχεις
έναν αιώνα μετά, 

τότε θά 'βλεπες πώς
το φιλί που σου ακούμπησα πάνω στο μέτωπο

έγινε άστρο.




Νικηφόρος Βρεττάκος                                                            
1912-1991


__________________________________________________________________________________
This Post's original Photo by :   francisca-s  
(see photo @  http://www.flickr.com/photos/29632195@N05/8476563502/sizes/c/in/photostream/)

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης