στο Tελευταίο Bαγόνι: Pierre Reverdy

 


Περιστροφικός δρόμος


Υπάρχει ένα τρομερό τεφρό χρώμα σκόνης μέσα στο χρόνο
Ένας νότιος άνεμος με δυνατά φτερά
Τα υπόκωφα αντιλαλήματα του νερού μες στην
αναστραμμένη εσπέρα
Και μες στη νύχτα την υγρή που απ' την καμπή αναβλύζει
Τραχειές φωνές που παραπονιούνται
Μια γεύση στάχτης πάνω στη γλώσσα
Ενός αρμονίου η βουή στα μονοπάτια
Το πλοίο της καρδιάς που σκαμπανεβάζει
Όλες της τέχνης οι συμφορές


Όταν οι φωτιές της ερήμου σβήνουνε μία προς μία
Όταν τα μάτια είναι βρεγμένα όπως η χλόη
Όταν η δροσιά κατεβαίνει ξυπόλυτη πάνω στα φύλλα
Μόλις προβάλλει η αυγή
Υπάρχει κάποιος που αναζητεί
Μια χαμένη διεύθυνση μες στον κρυμμένο δρόμο
Τα ξεσκουριασμένα αστέρια και τα λουλούδια
κουτρουβαλούν
Ανάμεσ' από τα σπασμένα κλαδιά
Και το ρυάκι το σκοτεινό σφουγγίζει τα μαλακά του χείλη
που μόλις ξεκόλλησαν
'Οταν το βήμα του οδοιπόρου στου ρολογιού την πλάκα
που μετράει
Ρυθμίζει την κίνηση και ωθεί τον ορίζοντα
Πέρασαν όλες οι κραυγές οι χρόνοι όλοι συναντιούνται
Κι εγώ βαδίζω στον ουρανό με τα μάτια μες στις αχτίδες
Υπάρχει θόρυβος για το τίποτα κι ονόματα μες στο
κεφάλι μου
Πρόσωπα ζωντανά
Ό,τι συνέβηκε στον κόσμο
Κι αυτή η γιορτή
Όπου έχασα τον καιρό μου

μετάφραση: Τάκης Βαρβιτσιώτης


Pierre Reverdy (1889-1960)

 

Σχόλια

Δημοφιλείς προορισμοί:

στη νυχτερινή σκοπιά του σταθμού: Φτηνά τσιγάρα (Μονόλογοι)

Διαδρομές θεατρικού μονόλογου: Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, William Shakespeare

στο τελευταίο βαγόνι: Τεντ Χιούζ

στο τελευταίο βαγόνι: Νικηφόρος Βρεττάκος

ταξίδι κάτω από τη βροχή: Ανρί Μισώ (ζωή μου)

στο άδειο κουπέ: Γκιγιόμ Aπολλιναίρ (H γέφυρα του Mιραμπό)

στις ράγες που βγάζουν στη θάλασσα: César Vallejo

Επιβάτες

« Ιστολόγια ποίησης

» Ιστολόγια ποίησης